• Waterwijk 45+ - FCW-SCM 45+ 5-1

    Na de zondagveteranen 35+ en de veijdagavondveteranen 35+ zijn ook de zaterdagveteranen 45+ naar het halve veld gegaan. Niet omdat de oude mannen van het combinatieteam van FC Weesp en SC Muiden het niet meer konden belopen, maar omdat ze niet genoeg spelers voor een elftal hebben, maar wel voor een zevental. 

    Waterwijk 45+ - SC Muiden/FCWeesp 45+         5-1

    Wij zijn vermoedelijk het laatste elftal eh zevental dat de competitie voor deze jaargang is begonnen. Na een ruime ontwenningsperiode is het even wennen aan het nieuwe spelconcept. Na - sinds de jongste jeugd ?? decennialang elf tegen elf te hebben uitgeoefend zijn we dit jaar min of meer gedwongen om op een half veld 7 tegen 7 te proberen. Dat is niemand zijn zonde of schuld, maar door een gebrek aan actieve werkelijke 45+ spelers kunnen we dit jaar niet anders dan een stapje terug te nemen. In de praktijk betekent dat een paar stapjes erbij, want deze vorm van zaalvoetbal buiten is behoorlijk intensief en inspannend. Omdat er minder spelers zijn binnen het halve veld kan niemand zijn snor meer drukken. Dat is misschien niet zo’n handige uitspraak aangezien we niet zoveel snorren in het team hebben. Qua inzet zat het in ieder geval wel snor, maar dat het wennen was is wel gebleken. Waterwijk had al 2 wedstrijden achter de rug, dus die hadden een voorsprong in dat opzicht. Wij waren duidelijk nog een beetje op zoek naar ons plekje in het veld en wie nou waar precies moest staan en opereren. Ook was al snel helder dat een kleine verslapping grote gevolgen kon hebben. We hielden aardig stand, maar onze tegenstanders waren wat gewiekster en net iets meer ervaren. We waren blij verrast door de aangetrokken versterkingen; die duidelijk hun mannetje stonden onder de spreekwoordelijke lat en daarvoor. Het omkleden voor de wedstrijd was licht chaotisch aangezien we geen kleedkamer kregen toegewezen, maar een locker waar onze tassen na het omkleden en tijdens de wedstrijd in verstopt mochten worden. Uiteindelijk vonden we toch een ontsloten kleedkamer waar we ons tussen de gras- en consumptieresten van onze voorgangers mochten omkleden. Althans, dat deden we maar gewoon, aangezien de gang en de buitenlucht nog minder comfortabel waren voor een striptease. Wellicht hadden we ons vooraf iets beter moeten laten voorlichten over de aangepaste 7x7 regels, maar het werd nergens onaangenaam. Het enige minder leuke moment was de onvrijwillige botsing tussen twee gedreven spelers die onze nestor een zwellende en verkleurende knie opleverde die hem het verder spelen onmogelijk maakte. Pijnlijk jammer. De scheidsrechter in Paaskuikengeel deed zijn best om het spel naar eer en geweten te leiden en merkte dat het ontbreken van assistent scheidsrechters een beroep deed op de eerlijkheid van de 2 teams in het veld. Op een enkel vraagtekentje na ging dat eigenlijk heel goed en soepeltjes. De nieuw aangewaaide keeper bleek een openbaring voor de lat (hij was te lang om er veilig onder te kunnen staan) en hij was er mede verantwoordelijk voor dat onze eerste wedstrijd niet in een deprimerende afstraffing uitmondde. Nadat Waterwijk een ruime marge had bekokstoofd en wij na een geoliede aanval een keer hadden tegen gescoord namen de poldermannen wat gas terug. Het eerste half uur stond hun gashendel vol open, dus het zou zo maar kunnen dat bij hen ook de verzuring toesloeg. We kregen wat aanvalsruimte en enige kansjes maar we wisten dat nog niet uit te buiten en succesvol te benutten. Het gevoel overheerst echter dat we echt wel beter kunnen en ook zullen! De competitie tot de winterstop is klein, en naast Waterwijk treffen we Houten, NVC en Altius en sommigen wat vaker dan de anderen. Over 14 dagen staan we weer bij Waterwijk op de stoep; ook dat zal even wennen zijn. Tegen de ras optimisten die maar blijven gillen dat 7 tegen 7 ouwe lantarenpalenvoetbal is zou ik zeggen??.probeer het eens! In ons veteranenhart spelen we (nog) liever elf tegen elf op een heel veld, maar we zijn blij dat we in ieder geval elke week onze gezamenlijk energie op ludieke wijze kwijt kunnen tegen lotgenoten. De meeste van de vandaag geïncasseerde tegengoals waren het directe gevolg van te traag handelen en persoonlijke fouten; maar die momenten zullen zeker minder worden. Ook was het geen verrassing dat je gerust enkele reservespelers mee kan nemen op het mobiele wedstrijdformulier, want gezien de leeftijd en de staat van onderhoud is een krasje snel opgelopen. En als je gehinderd wordt door een pijntje, een echte blessure of gewoon buiten adem bent dan is het fijn als er iemand buiten de lijnen staat die je leed wil verzachten en de honneurs wil waarnemen. Volgende week een iets andere opstelling in het veld tegen Houten en dan weer naar de polder. Ik vind het nu al leuk!      

    Vate verslaggever Frans