• Rivierwijkers veteranen 45+ - SC Muiden/FC Weesp 45+       2-2
     

    Enkele weken geleden hadden we de heren door het opnemen van een atv-dag nog kunnen ontlopen; aangezien de balans van fitte spelers ten opzichte van geblesseerden, kneuzen en afwezigen flink doorsloeg naar de verkeerde kant in combinatie met een niet zo enthousiast ontvangen begintijd van 17.00 uur des middags. Omdat vandaag een inhaaldag was konden we gelukkig op een beter tijdstip opdraven in het pittoreske Utrecht om ons puntenaantal eens flink op te vijzelen. Bijkomend voordeel van een paar uur eerder aan de start verschijnen was verminderde hinder van de toename van de wind en de afname van de temperatuur na gelang het daglicht meer werd ondersteund door kunstlicht. Kortom het was vrij fris, al merkte de actieve spelers daar weinig van. Het rillende gezelschap op de bank was gekleed in een diversiteit aan kleuren opgebouwd van alle toegeworpen extra kledingstukken van de hoofdrolspelers om zich nog enigszins warm te kunnen houden. En onze leider-coach ijsbeerde heen en weer voor de bank om zijn brein te kraken over tactische zetten die niemand verwachtte. Onze Manager Derde Helft zat in het midden van het kleurrijke gezelschap en maakte bij afwezigheid van onze wedstrijdanalist notities die zijn visie en zienswijze weergaf op alles wat er plaatsvond vóór de derde helft. Een team specialisten had er een dobber aan om zijn Sakesteno te ontcijferen, maar daarna werd alles duidelijk. Helder was ook dat beide teams aan elkaar gewaagd waren en dat beide evenveel kans hadden op winst of verlies. Mogelijk bleef het daarom gelijk. Ik geloof echter eerder dat slordig spel, gebrek aan inzicht of overzicht en onnodige vertragende hoogstandjes er debet aan waren dat we niet gemakkelijk aan scoren toe kwamen. Natuurlijk was de lange keeper van onze gastheren een sta in de weg en ontbrak het hier en daar aan schotkracht, maar als we het slimmer hadden aangepakt dan was winst zeker mogelijk geweest. De inzet was er, ook de passie om elkaar bij te staan en elkaars rug te dekken bij dreigend gevaar, maar na het veroveren van de bal kwam de pass naar voren veel te traag of werd deze vervangen door de vaak nutteloze lange peer. Het was voor het middenveld bijna niet te belopen want op het moment dat er een veelbelovende aanval werd ingezet waren we na het knipperen met de ogen de bal al weer kwijt. En als men dan terug sprintte om bijstand te verlenen tegen het oprukkende gevaar waren we ineens weer in balbezit. Erg chaotisch en verwarrend. Maar dat is niet ongewoon op een veteranenzaterdagmiddag. Uitblinker bleek de scheidsrechter die niet met zich liet sollen, vertelde waarom hij het nodig vond om te fluiten en de kant waarnaar hij naar toewees ook ogenschijnlijk eerlijk verdeelde. Hij betrok zijn assistenten in zijn afwegingen en bracht orde, discipline en rust. Andere bakens waren de invallers van ons collega team die bereid gevonden waren om de ontbrekende schakels te vervangen en dat zoals we dat van ze gewend zijn met volle overgave invulden. 2-2 was de ruststand en tevens de eindstand en sommige waren van mening dat we na de eerste helft beter meteen met de derde helft hadden kunnen starten. Er gebeurde nog wel wat in de tweede helft maar weinig noemenswaardigs. We werden na het laatste fluitsignaal en de verklaring van de scheidsrechter dat het afgelopen was getrakteerd op een warme douche waarvan de stralen net zoals de spelers op het veld graag een eigen weg zochten. Het vervolg was het onthaal in de sfeervolle kantine aan een houten stamtafel die vrolijk met ons meedronk om enigszins de kater van het gelijke spel weg te spoelen. Al met al een aardige eerste seizoenshelft met veel gelijke spelen, een enkel verlies en wat winst hier en daar. Nu genieten van het thuisfront, kalkoen of konijn en wat prettige bubbels. We wensen u allen mooie sfeervolle dagen en een mieterse jaarwisseling. Graag tot 2019!         

    Frans