• SC Muiden/FC Weesp Veteranen 45+ - Badhoevedorp               3-9

    Als ik zelf niet mee dwaal dan is het maken van de voetbalnotulen of voetbalblabla een stuk minder leuk dan als ik er fysiek tussen dool, maar er moeten me toch wat dingetjes van het hart. Als toeschouwer was het goed te zien dat het regelmatig niet om aan te zien was. Na de onbeschrijfelijke zeperd van vorige week waarin we bij Sporting Martinus met 9-1 in mootjes gehakt, ingepakt en heengezonden werden wilden we het vandaag toch een stukje beter doen. Aangezien onze goeroe en stille kracht Franz heel recent jarig was geweest wilden we hem verrassen met wonderschoon voetbal en wonderbaarlijke doelpunten. Maar wonderwel kwam daar weinig van terecht. Natuurlijk hadden we niet zo maar een wondermiddel nodig, maar minimaal elf grote wonderen, maar wonder boven wonder vielen alle prachtige plannen al snel in duigen. Net als in de uitwedstrijd begonnen we redelijk goed en kwamen we zelfs op voorsprong, maar daarna liep de smeerolie al snel het afvoerputje in en ging het stroever en stroever. We speelden met rouwbanden om als gebaar van respect naar alle betrokkenen bij het intense leed van het Muidense team op het veld naast ons; maar deze rouwbanden pasten ook heel goed bij het niveau van het vertoonde spel. De scheidsrechter was via een oortje, een headset en een unit verbonden met een goedlachse blonde engel aan de zijlijn, maar de inzet van deze randapparatuur en amateur var had geen enkele goede of slechte invloed op het spel of de resultaten. Maar het stond natuurlijk wel mieters interessant. We kwamen voor, we kwamen achter. de achterstand werd veel groter, de achterstand werd iets kleiner, maar nergens werd het hoogstaand of buitengewoon boeiend. Natuurlijk was het lastig ballen in de harde wind en stond de zon soms hinderlijk laag in de gerimpelde kijkers, maar daar hadden zij net zoveel last van als wij. Vanzelfsprekend was het een aderlating dat onze laatste man wat spataderen had op zijn tenen na de battle tegen Sporting Martinus en niet mee kon doen, maar er was voldoende ?? doorgaans adequate ?? vervanging aanwezig om dit gapende gat te vullen. In het recente verleden hebben we meermaals bewezen dat we als een team kunnen opereren; vandaag was er van een team geen enkele sprake. We wierpen onze eigen barricades op en liepen er vervolgens verbaasd tegenaan. We groeven denkbeeldige gaten in het gras  en vielen er zelf verbouwereerd in. Ook de groene keeper deelde in de malaise en haalde net zijn gebruikelijke niveau niet. De ballen leken er iets makkelijker in te vliegen dan we gewend zijn, maar ga er maar staan tijdens een windhoosje. Kortom, het ging van kwaad naar erger en het verlangen naar een biertje en een daghap werd groter. Aangezien ik niet kon kiezen tussen de halve rookworst en de gehakte bal nam ik ze beide maar. Zo werd het toch nog een aangename middag en konden we het pijnlijke en onnodige verlies enigszins naar de achtergrond laten verdwijnen. Volgende week een nieuwe kans, dan reizen we naar Baarn. Ik kijk er naar uit, want daarna mogen de kicksen een paar weken in het kunststofvet.

    Frans