• AFC - Muiden/Weesp Veteranen 45+           5-1

    Ik heb getwijfeld of ik het onbeschrijflijke zou proberen te beschrijven en op het moment dat ik 5-1 typ kan ik het resultaat nog maar nauwelijks beseffen en geloven. Sjaak Swart, een plaatselijk gifkikkertje met historische voetbalkwaliteiten, had vast een voorgevoel want hij verliet vlak na de aftrap haastig het complex van de gerenommeerde Amsterdamsche Football Club. Er was roering op het terrein en voorbereidingen werden getroffen. Dat bleek niets met de ouwe krentenbrood jongens te maken te hebben maar met de thuiswedstrijd van het vlaggenschip van AFC later die middag. Wij mochten niet op het heilige gras, maar hoefden ook niet op het weiland met doelen achter de struiken en de tribune van het hoofdveld waar al menige speler zijn enkels en onderbenen in gevaar heeft gebracht. Wellicht is dit veld inmiddels opgekalefaterd tot acceptabele kwaliteit, maar dat terzijde. Ik heb het uit gemakzucht niet gecheckt. We mochten op een redelijk goed kunstgrasveld en daar mopperde niemand over. De dug-outs waren naast zitruimte voor overtollig spelersmateriaal en wat staf ook in gebruik als verzamelplek van petflessen en dat laatste viel me een beetje tegen van een club met zo’n sjiek voorkomen. Er waren voldoende vuilcontainers aanwezig dus ik hou het maar op de luiheid van de plaatselijke voorbijgangers. Welke club plukt hier niet de zure vruchten van? Er waren maar liefst 2 scheidsrechters, voor beide helften één en de andere helft werden ze ingezet als speler, dus dat was best economisch opgelost. Voor beide taken scoorden ze een voldoende. Onze betrouwbare keeper zweerde trouw aan zijn werkgever en moest op de ochtend van de wedstrijd zijn team shockkeren met een bericht van afwezigheid. Dat kwam even flink aan en zette de staf weer voor een barricade van jewelste. Gelukkig zijn we zo flexibel als trekdroppen en was het probleem getackeld nog voor het begon te zweren. Een speler met ruime ervaring in het doelgebied bood zich spontaan aan mits er handschoenen voor hem geregeld zouden worden. Er werden blauwe handschoenen geleend van de thuisclub, hij trok een zwart shirt aan, hees zijn witte broek eens flink hoog op en verscheen in het veld met prachtige rode handschoenen. Het bleek niet het laatste mirakel van de dag te zijn. Voetballend was het misschien wel de slechtste wedstrijd van onze helden tot nu toe. Natuurlijk is het makkelijk zeuren en afkraken vanaf de kant tussen de petflessen, maar het verliep alles behalve op rolletjes. Ik krijg wel wat rolletjes, dus ik hoop snel weer mee te kunnen doen. AFC won gemakkelijk en de uitslag had veel hoger kunnen uitvallen als men wat zorgvuldiger was geweest in de afronding, als de verdedigers niet zo in de weg hadden gelopen en als de keeper zijn oude ambacht verleerd zou hebben. Er werd wel hard gewerkt en eigenlijk door de meesten wel. Sommigen liepen tegen een AFC muur, sommigen zat het niet helemaal mee, sommigen zat het wat tegen en sommigen misten een middenveld. Bij aanvallen was het voorin druk, bij verdedigen was het soms achterin wat druk, maar op het middenveld heerste serene rust. De omschakeling ging bijzonder traag, we hadden erg veel mensen aan de verkeerde kant van de halfzachte bal en de ondergang was onafwendbaar.. De laatste uitwedstrijd was ondanks de inzet helaas niet zo succesvol. Vooruit kijken en niet meer over jammeren Hopelijk kunnen we in de laatste 2 thuiswedstrijden nog wat juichmomenten creëren. Dat zou mooi zijn voor eigen publiek en het gevoel van gezamenlijk geluk. En anders nemen we maar een klein biertje en een warme versnapering aan de toog van de trouwe Veteranencrew!      

    Frans