• TOV 45+ - FC Weesp/SC Muiden 45+: 6-4. 

    Weliswaar een beter te verteren uitslag dan die van de wedstrijd van vorige week, maar nog geen reden om breeduit te lachen. Al hebben we in de nabeschouwing weer smakelijk gelachen om onze eigen capriolen en analyses. Maar als je 9 maanden als stuurman aan wal alleen maar mocht kijken naar de bewegingen binnen de lijnen dan is het aangenaam om weer eens mee te doen. Al had ik me mijn comeback wel iets anders gedroomd. Tijdens de warming up wist ik nog niet in te schatten hoe het mijn onderdanen zou vergaan bij inspanning en spierspanning, maar de eerste 4 minuten van de wedstrijd vergingen me eigenlijk prima. Dat ik de bal in één van de minuten daarna tijdens een verdedigende actie achter mijn eigen keeper wist te werken was betreurenswaardigs en niet ingecalculeerd; maar kennelijk schrok niemand er echt van. Dat kan iets zeggen over ons gemiddelde niveau maar ook over de verwachtingen die ze van mij hebben. Ik vond het wel geruststellend en rustgevend.  Na dit kleine dipje pakten we gezamenlijk de draad weer op en probeerden er het beste van te maken. Het allerachterste veld van TOV, of eigenlijk van buurman Baarn, was nat maar redelijk bespeelbaar. Het werd steeds natter; zowel het veld, de spelers, de bal als de schoenen en dat zorgde ervoor dat het niet bij dat ene slippertje bleef. Het had er alle schijn van dat beide teams tegen elkaar opgewassen waren. De eerste helft waren wij het gevaarlijkst en de tweede helft kregen zij de betere mogelijkheden op winst en victorie. In de rust was de stand gelijk en het was niet te voorspellen wat de resterende helft zou brengen. Aangezien zij net even trefzekerder waren dan wij  na de Baarnse thee en de scheidsrechter niet te beroerd was om hier en daar de helpende fluit te bieden of in alle tonen te zwijgen trokken zij aan het langste natte eind. Onnodig verlies, maar zeker niet alleen maar aan de thuisfluiter te wijten. We hebben zelf diverse kansen laten liggen, niet altijd de slimste en meest effectieve keuzes gemaakt en dan wordt het lastig om lachend de eindstreep te halen. Ik ga niet meer vermelden dat het handig is als spelers de hun toegewezen positie blijven bezetten en het onnodige zwerven wat meer achterwege laten, want dan begrijp je het spelletje niet. Nou klopt dat natuurlijk, want ik zie met regelmaat de meest onbegrijpelijke keuzes en handelingen die alleen grootmeesters kunnen doorgronden. Cruyff had vanzelfsprekend gelijk toen hij doceerde dat het erg moeilijk is om het eenvoudige spelletje voetbal simpel te houden. Niet iedereen wil dat ook, want de moeilijke weg biedt meer tegenstand en uitdaging en kennelijk vindt een deel van de bevolking dat prettig. Dat mag. Verbeter de wereld, maar begin vooral bij jezelf. De wedstrijd had verder een aantal opmerkelijke ingrediënten. Een meevoetballende keeper, een serieuze gooi naar de bovenste positie op de topscoorders ranking, een meer dan goed gevulde blessurebank en een opnieuw zeer nuttige en adequate doelman. Eind van de rit heb je er weinig aan, maar op wat gemekker en wat lichte overtredingen na en een iets minder geinige uitslag uiteraard was dit een plezierige pot voetbal. Na de douche kwam de groep weer bijeen rond een stamtafel waar kannen bier op te vinden waren die met regelmaat werden omgeruild voor opnieuw gevulde exemplaren. In de boeiende en bruisende nabeschouwing worden alle eventuele kleine plooien weer glad gestreken en na afloop verliet iedereen tevreden de plek des onheils. We mogen een weekje rusten, tenzij de misgelopen wedstrijd tegen Fortius door de KNVB in het programma wordt gepropt en daarna zullen we weer tellen of we genoeg fitte en speelgerechtigde spelers op de been kunnen brengen om naar het mondaine Muiderberg af te reizen. We gaan het beleven.     

    Frans