• Veteranen 45 + winnen met een gelegenheidsteam

    SC Muiden / FC Weesp - Rivierwijkers 45+                 2-1

    Vlak voor de winterslaap hadden we elkaar uit in Utrecht onder frisse omstandigheden in balans en evenwicht weten te houden door middel van een verdiend gelijkspel. Een kwartaal later waren de weersomstandigheden wat beter, maar toch hadden de leiding, de staf en de spelermakelaars alle zeilen moeten bijzetten om nog een enigszins representatief elftal op de been te krijgen. Wat gevoelige knieën, griepsymptomen, oude kwetsuren, bijzondere gevallen en zelfs een definitieve afschrijving maakte het samenstellen van een goede en voldoende veldbezetting een bijna wiskundige uitdaging. Gelukkig waren er ook wat terugkomers. Londen, Anderlecht en Muiden waren er onder andere weer bij en nog wat bekende gezichten met een langdurig voetbalverleden. De keeper zat weer prettig in zijn groene vel en dat is een prettige en rendabele ontwikkeling die de tegenstander punten kan kosten. Vandaag was zijn aandeel in de overwinning dan ook zeker weer te prijzen. Het was niet altijd helemaal duidelijk wie er nu als laatste man fungeerde, maar voor de toeschouwers wisselde de situatie daar met regelmaat van angstaanjagend chaotisch naar aangenaam betrouwbaar stabiel. Naast de keeper leek het soms dat de overige 10 thuisspelers een vrije rol hadden gekregen en naar hartenlust kriskras het veld mochten oversteken zonder kompas of richtingaanwijzer. Het geel als tenue was even wennen, maar de framboosrode scheidsrechter vond het niet goed als beide teams in het blauw aan de start verschenen en de scheids is nu eenmaal de vrijwillige opperrechter van de match. Iemand vond het net kanaries, zo in die gele reservepakjes, maar ik vond het meer een klein dozijn Nesquik. Toch was het zeker niet allemaal komkommer en kwel, want bij vlagen werd er alleraardigst gevoetbald. Op de momenten dat het besef er was dat die andere gelen in hetzelfde team speelden en dat die dus gerust de bal mochten hebben ontstonden er boeiende combinaties die ons verder brachten dan het doelloos gedraaf de drukte in. Het veld was zwaar werd me verteld en zelfs met iets minder scherp zicht was snel vast te stellen dat de welwillende vrijwilligers van het veld onderhoud ook hier best wat ondersteuning en hulp kunnen gebruiken. We kwamen op voorsprong door haantje de voorste die een keurige voorzet ?? gegeven met het spaghettibeen ?? net voor de keeper arriveerde dermate van koers wist te veranderen dat het een geldig doelpunt werd. Daarna golfde het spel wat op en neer en was het zichtbaar dat het spel van Rivierwijkers wat beter verzorgd was dan dat van de boterbloemen. Nadat ze via een penalty op gelijke hoogte waren gekomen probeerden ze door opzichtig aandringen het spel en de winst naar zich toe te trekken. Een deel van de tweede helft leek het alsof er nooit meer gescoord zou worden en een ander deel dreigde de wedstrijd op een teleurstelling uit te lopen omdat een Utrechts doelpunt in de lucht hing. Gelukkig had onze sluitpost daar geen trek in en hij wist met behendig en gedreven handen- en voetenwerk zijn doel proper te houden. Tot overmaat van vreugde was de aangever van het eerste doelpunt er als de kippen bij om de bal in een minieme mogelijkheid langs de keeper van de gladiolen te prikken en zo de winst voor de thuisploeg in de boeken te laten opnemen. Het biertje smaakte er niet minder om en we dronken er ook niet minder om. Een biertje en winst zijn beide smakelijk en aangenaam in goed gezelschap. De komende twee weken spelen we uit; ook daar halen we graag de zoete vruchten.

    Frans