• FC Weesp/SC Muiden Veteranen – Muiderberg 4-1

    Een heuse streekderby op het hoofdgras van en in Weesp. Met 26,5 man was het even puzzelen voor er een elftal was samengesteld door de meerkoppige leiding, zeker ook door de lastminute verschuivingen die hier en daar voor enige verwarring zorgden. Daarnaast had men nog wat vers reserve bloed nodig om met een dekentje over de gebleekte benen de bank te vullen. Maar het was de grootmeesters van lastige vraagstukken weer gelukt en er was weinig dat een sportieve revanche in de weg kon staan. De enige mogelijke kink in de kabel was de vooraf niet in te schatten speelstijl van het fluctuerende combinatieteam. Na het schudden van wat ellebogen en een bakje koffie mochten we ons in club ornaat gaan steken. Niet iedereen was gecharmeerd van de vale blauwe hemden, maar aangezien Muiderberg in meerdere tinten geel speelden gaf het wel een mooi contrast. De thuisploeg leek (ik zei leek..) wat sterker maar naar voorbeeld van enkele Eredivisieclubs gaven we de bal geregeld knullig in de voeten van de tegenstander, zonder dat daar enige aanleiding toe was. Het was aangenaam om weer eens mee te mogen doen en ik merkte al snel dat enkele zaken nog steeds onveranderd zijn. Waarom zou je het eenvoudig soepel houden als het ingewikkeld stroperig kan? En een fout ligt bijna altijd bij een ander en vergeet vooral niet om dat met verheven stem te verkondigen. In gewoon Nederlands betekende het dat de eerste helft niet om aan te zien was en we door onnodig balverlies in combinatie met een geoliede counter jammerlijk op achterstand kwamen. Er was wat consternatie over een penalty die geen strafschop was en daar waren de hoofdrolspelers al heel snel uit, maar anderen bleven er tot in de kleine borreluurtjes over na bakkeleien. Ik kreeg de indruk dat het de scheidsrechter in zo verre koud liet dat hij er stoïcijns en kalm onder bleef. Zover mij bekend deed deze vrijwilliger ook zijn best om er het beste van te maken en we waren blij met zijn aanwezigheid en inzet. Iedereen die denkt dat ie het beter kan is van harte uitgenodigd om de fluit eens ter hand te nemen. Of het nu van invloed was dat ik de tweede helft met enkele kameraden vanaf de zijlijn mocht toekijken is niet objectief meetbaar, maar het was kraakhelder dat het de tweede helft wel een stuk beter ging. Misschien speelde het ruime wisselbeleid van Muiderberg er een rol in; misschien kregen de citroenen wat last van een indampende conditie, maar de ruimtes waren ineens een stuk ruimer. Er werd niet meer zo gejaagd en druk gezet en dat beviel ons prima. Kolderieke momenten werden naadloos afgewisseld met fraaie staaltjes positiespel en de kansen namen toe. Zo ook de kansen op verzilvering en die grepen we graag, al grepen we ook geregeld in het luchtledige. Het is soms onpeilbaar hoe ogenschijnlijk eenvoudige spelmomenten spelbrekers blijken te zijn en hogeschoolvoetbal vloeiend uit de verf komt. Na rust liepen we relatief eenvoudig uit naar een keurige en gepaste overwinning die we op gepaste wijze in gezamenlijke knusse vreugde hebben gevierd met een afterparty. De afterparty in mijn lijf zal nog wel een paar dagen aanhouden.

     

    Frans