• Laatste groet op donderdag

    Afgelopen vrijdag zijn we wederom een clubheld verloren, onze Gosse. Al jaren is hij een bekend en geliefd gezicht op en om onze velden. We kennen hem als trainer van verschillende jeugd- en seniorenteams, zo trainde hij jongens, meiden en het team van zijn eigen zoon. Ook was hij een gedreven, vrolijke scheidsrechter die altijd voor iedereen klaar stond. Daarnaast was hij onderdeel van de trainersstaf van de Vrouwen 1. Hij kon niet wachten om na deze Corona tijd weer met zijn meiden, Alex en Theo het veld op te gaan. Helaas is het ditzelfde virus wat maakt dat de wereld een klein stukje minder mooi is geworden zonder hem.

    Gosse had, en heeft, een hart voor onze club. En de club voor hem. Hij zal dan ook op de dag van de uitvaart, aanstaande donderdag, nog één keer zijn geliefde FC Weesp aan doen. Breng jij hem ook de laatste groet? Sluit je dan donderdag aan om 12:45 uur, buiten bij FC Weesp.

    Lieve Gosse, bedankt voor alles. We missen je nu al. 💙

    We wensen iedereen veel sterkte toe met dit verlies.

    Bestuur FC Weesp

     

    Lees hieronder ook de mooie herinneringen van de Vrouwen, zondag 5 en scheidsrechters aan Gosse

  • Een ode van de Vrouwen aan ‘hun’ Gosse. 💙

    Met pijn in ons hart, met veel verdriet en veels te vroeg, nemen wij afscheid van onze lieve coach, trainer, scheidsrechter, vlagger maar bovenal onze vriend. Gosse Gijzen, een man die altijd voor ons klaarstond, altijd bereid was om te fluiten, te vlaggen en altijd als eerste op zondag vroeg: ‘wat is de uitslag?’. Dit is onze brief aan Gosse, een dankwoord. Om nooit te vergeten wat hij voor ons heeft gedaan.

     
    "Lieve Gosse,
    Je was altijd al betrokken bij de club. Zowel als scheidsrechter als coach. In 2015 waagde je een sprong in het diepe en ging het vrouwenelftal coachen. Een stuk of vijftien vrouwen die het allemaal beter wisten en wel even aan je zouden uitleggen hoe het moest. De meeste zouden dit wegwuiven of aangeven dat hij of zij dé coach was. Jij niet. Je luisterde, nam notities en zei vervolgens: ‘Wijffie, het komt wel goed, ga maar lekker voetballen’.
     
    Het eerste jaar was het wennen aan elkaar maar jij gaf iedereen het gevoel dat we even belangrijk zijn. Iedereen moest haar beurt krijgen om te kunnen spelen. Je zorgde voor een teamgevoel en dat het niet alleen om winnen ging. Hoewel het je hele dag kon verpesten als we weer eens onterecht hadden verloren. En dit gebeurde nogal vaak.
     
    Met jou en je lieve vrouw Rosy begonnen we ook met onze brunches. Elke laatste thuiswedstrijd voor de winter- én zomerstop, organiseerde jullie samen een complete brunch voor het team. We konden dan voor de wedstrijd even ontspannen, lekker genieten van de heerlijke broodjes en natuurlijk de lekkere cake(s) gemaakt door Rosy. Het werd een traditie. Wel met het gevolg dat we zo ontspannen waren en bijna elke wedstrijd na de brunch verloren maar dat mocht de pret niet drukken.
     
    Een andere traditie die we erin hebben gehouden, is de Dextro en de pakjes Caprisun. Deze mogen absoluut niet ontbreken op de zondag. Ook kregen we met elke feestdag een lief, leuk en lekker cadeautje. Dit was elke keer weer een leuke verassing! Een bekroning van het teamgevoel was je 60ste verjaardag. Je kinderen en Rosy organiseerde een surprise party en wij mochten daar onderdeel van uitmaken! Wat een feest was dit. Samen dansen, drankjes drinken en toosten op je verjaardag. De Ajacieden gingen er zelfs mee akkoord om een Feyenoord shirt voor je te kopen!
     
    Ook vond je het belangrijk om het jaar met elkaar af te sluiten. Je organiseerde aan het einde van het seizoen een wedstrijdje waarbij we zussen, broers, tantes, ooms, opa’s en oma’s of zelfs complete families mochten uitnodigen en dan maakte we er een leuke avond van. Plezier, dat stond bij jou voorop.
     
    Zo hebben we dit drie mooie seizoenen gedaan. Gezamenlijk hadden we besloten om onze eigen weg te gaan maar je verloor nooit je interesse in ons team. Zowel op het voetbalveld als de persoonlijke interesse. Was er een speelster geblesseerd, dan vroeg je hier gelijk naar. Elke week kwam je even kijken. Zowel op de training als bij de wedstrijd. Ook bleef je onze wedstrijden fluiten wanneer je tijd had. En ook al had je geen tijd, je maakte er wel tijd voor. Wanneer we weer geen coach hadden en wij je een berichtje stuurde of je wilde coachen, was het antwoord altijd ja.
     
    Je bleef ons op de voet volgen en dat resulteerde erin dat je dit jaar weer bij ons terug kwam, als coach. Het was fijn om je er weer bij te hebben want dit voelde vertrouwd. We hoopten zo om weer na de maatregelen, samen op het veld te staan. Samen te bespreken hoe het moest en eens punten te gaan pakken. Helaas heeft het niet zo mogen zijn.
     
    Lieve Gosse, je bent een man van goud. De zondag zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jouw ferme handruk of klop op de schouder. Je hebt ons veel geleerd, zowel op als naast het veld. We gaan je ontzettend missen en zullen je nooit vergeten.
     
    Je meisjes van FC Weesp Vrouwen 1."
     
  • Een ode van de Zondag 5

    Lieve Gosse,

    Drie jaar geleden alweer stapte je bij ons in het team. Een lastig huwelijk, gezien we gewend waren om onze eigen trainingen en coaching te regelen. Bovendien speelt je zoon in ons team!  Desalniettemin durfde jij het aan. Sindsdien ben jij onlosmakelijk betrokken geweest bij ons team. Van mooie wedstijden tot vurige ruzies in het team, we praatte overal over na op de zondagmiddag onder het genot van een biertje.

    Als hoogtepunt van onze tijd samen ging je mee naar ons ‘voetbaltoernooi’ in Berlijn. Je moet er maar zin in hebben, een weekend samen met dit team.  Het bleek een fantastisch weekend te zijn.

    Namens heel ons team wensen wij alle nabestaanden van Gosse heel veel sterkte. We bedanken Gosse voor zijn jaren van ongeëvenaarde inzet voor ons team en onze club. We herinneren hem als vurige coach, rechtvaardige scheidsrechter en boven alles als vriend van het team. Een man met een passie die je niet vaak ziet.

    De zondag 5 van Fc Weesp.

  • Scheidsrechters bedanken hun collega

    Afscheid nemen bestaat niet

    Zaterdagmorgen half 8. Mijn telefoon begint te zoomen. Een bericht in de groepsapp van de scheidsrechters. Van Gosse. Zou hij wakker geworden zijn? Mijn hart maakt een sprongetje. Direct bij het openen van het bericht zie ik dat het slecht nieuws is. Onze Gosse is vrijdagavond helaas en voor ons toch wel onverwachts overleden.

    De wereld staat even stil. Gosse? nee niet onze Gosse.. De mannen in de groepsapp reageren een voor een. Verdrietig, verslagen en onwerkelijk.

    Gosse is sinds jaar en dag verbonden aan FC Weesp en een vast gezicht binnen onze scheidsrechtersgroep. Wij komen elkaar dan ook praktisch elke week op het veld of in de kleedkamer en bestuurskamer tegen.

    Gosse, die zijn hand niet omdraaide voor een lastige wedstrijd; “ach die jongens moeten ook gewoon voetballen en als ze praten dan geef ik gewoon een kaart”. Iets wat Gosse vervolgens niet vaak deed maar het al pratende oploste.

    Gosse die met een grap en een grol je dag weer wat beter wist te maken. Als Gosse floot dan kwam het wel goed. Kleine overtredingen zag hij vaak door de vingers en liet dan doorspelen. Boos worden deed hij niet snel. Soms was hij wel selectief doof (waarna we in de kleedkamer hartelijk hebben gelachen dat hij het wel degelijk had gehoord).

    Een of twee wedstrijden fluiten in een weekend of meedoen op één van de internationale toernooien bij FC Weesp was voor Gosse geen probleem. Hij was altijd bereid om te komen fluiten. Als groep konden we op hem bouwen. Met raad en daad, advies maar ook een kritische noot. En altijd met een glimlach.

    Op de foto zien we Gosse tijdens de week van de scheidsrechter (afgelopen oktober) en wat ben ik blij met deze foto! Dat hoefde van hem allemaal niet zo. Gosse was een bescheiden, opgewekte, bevlogen, vriendelijke en rechtvaardige scheidsrechter maar bovenal een prachtig persoon.

    Je hebt je laatste fluitsignaal gefloten. Nu rest voor jou de rust en voor ons de herinneringen. We zullen je ontzettend missen. Bedankt voor alles!

    Namens de scheidsrechters van FC Weesp
    Martijn Verweij